Home » Blog » Window Watching.

Window Watching.

Overpeinzing.

Dit was een gedachtengangetje van mij, in de koude winterse maanden, onderhevig aan winterblues. Het leven loopt niet altijd zoals je het wilt, maar je hebt altijd dingen om dankbaar voor te zijn. Iets wat we vaak schijnen te vergeten.  

Buiten is het donker en stil,

Een koude wind jaagt over het land.

Ijskristallen vormen zich overal,

Een glinsterend laagje over de natuur.

Daardoor krijgt ie een ander soort pracht,

En tegelijk een andere kracht.

 

Het wonder van sterven en herrijzen,
Oud leven gaat, nieuw leven komt.
Bedompte ramen, rokende schoorsteentjes,
Familietaferelen met veel gelach en liefde.
Gelukkige mensen zo op het zicht,
Een glinsterend laagje bij het warme licht.

 

Vanuit een onzichtbaar hoekje neem je het waar,
Je muts verder over je oren trekkend, verdwijnend in je sjaal.
Je afvragend waarom het niet voor jou lijkt te zijn,
En tegelijk beseffend: “het is vaak maar schijn”….
In gedachten verzonken wandel je verder,
Nadenkend over hoe je het bewerkstelligen kan.

 

Gladde plekken ontwijkend, om niet te vallen,
Slalom je in je eigen gekeerd naar huis.
Bedompte brillenglaasjes bij het binnenkomen,
Een warme chocomelk gloeiend in je handen.
Het ronken van de poes die zich tegen je aan schurkt,
De knusheid van het deken waarin je je gewikkeld hebt.

 

En dan besef je dat een ander zo over jou kan denken,
Zoals jij over degenen in de huiskamers dacht.
Als een dief in de nacht kijkend door de raam,
Als een geest waarvan men niet weet dat ze bestaan.
Op een donkere, stille plek in de bijtende kou,
Zichzelf warmend aan het utopia achter de ramen.

 

Wensend voor zichzelf zo een plek te vinden,
Beseffend dat het leven is als een dans.
Soms is de muziek mooi, soms niet,
Als je valt, sta je zo sierlijk mogelijk weer op.
De passen die het moeilijkste zijn om te leren,
Resulteren vaak in de mooiste dansen….

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.